https://m.egwwritings.org/en/book/132.2343#2343
ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະຄຣິສກັບຊາຕານ ເຊິ່ງດຳເນີນມາເປັນເວລາເກືອບຫົກພັນປີນັ້ນ ກຳລັງຈະສິ້ນສຸດລົງໃນບໍ່ຊ້າ. ຊາຕານກຳລັງເພີ່ມຄວາມພະຍາຍາມເປັນສອງເທົ່າ ເພື່ອທຳລາຍວຽກງານຂອງພຣະຄຣິສທີ່ຊົງກະທຳເພື່ອມະນຸດ ແລະ ເພື່ອດັກຈັບຈິດວິນຍານໃຫ້ຕິດກັບດັກຂອງມັນ. ຊາຕານມຸ່ງໝາຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດ ແລະ ບໍ່ຍອມກັບໃຈໃໝ່ ຈົນກວ່າການວິງວອນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຈະຈົບສິ້ນລົງ ແລະ ບໍ່ມີໂອກາດທີ່ຈະຮັບພຣະຄຸນຈາກການໄຖ່ບາບອີກຕໍ່ໄປ. {GC 518.1}
ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມພະຍາຍາມພິເສດທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານອຳນາດຂອງມັນ ແລະ ເມື່ອຊາວໂລກ ແລະ ຄົນໃນຄຣິສຕະຈັກມີທ່າທີເມີນເສີຍຕໍ່ຄວາມຈິງ, ຊາຕານກໍບໍ່ຮູ້ສຶກກັງວົນ ເພາະມັນບໍ່ຢ້ານທີ່ຈະສູນເສຍຜູ້ທີ່ມັນຄວບຄຸມໄວ້ເປັນຊະເລີຍ. ແຕ່ເມື່ອຜູ້ຄົນເລີ່ມສົນໃຈເລື່ອງຊີວິດນິຣັນ ແລະ ຖາມວ່າ “ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງເຮັດແນວໃດຈຶ່ງຈະລອດໄດ້?” ມັນກໍຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຈະພະຍາຍາມໃຊ້ອຳນາດຂອງມັນຕໍ່ສູ້ກັບອຳນາດຂອງພຣະຄຣິສ ແລະ ການຊົງນຳຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ. {GC 518.2}
ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ ໃນຄາວໜຶ່ງເມື່ອເຫຼົ່າທູດສະຫວັນມາເຝົ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຊາຕານກໍມານຳ. (ເບິ່ງ ໂຢບ 1:6). ມັນບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອຂາບໄຫວ້ພຣະເຈົ້າອົງນິຣັນ ແຕ່ມາເພື່ອສົ່ງເສີມແຜນການອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງມັນຕໍ່ຄົນຊອບທຳ. ມັນມີຈຸດປະສົງອັນດຽວກັນນີ້ ເມື່ອມະນຸດມາຮ່ວມນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ; ເຖິງແມ່ນເບິ່ງບໍ່ເຫັນດ້ວຍຕາ, ແຕ່ມັນເຮັດວຽກຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເພື່ອຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງຜູ້ນະມັດສະການ; ຄືກັບນາຍພົນຜູ້ຊຳນານ ມັນວາງແຜນໄວ້ລ່ວງໜ້າ, ເມື່ອເຫັນອາຈານຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ມັນຈົດປະເດັນສຳຄັນຂອງຄຳເທດສະໜາ; ແລ້ວມັນໃຊ້ເລ່ລ່ຽມທຸກຢ່າງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມຈິງເຂົ້າເຖິງຈິດໃຈຂອງຜູ້ທີ່ມັນກຳລັງຈະຫຼອກລວງໃນປະເດັນນັ້ນ. ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຄຳເຕືອນຫຼາຍທີ່ສຸດຈະມີວຽກດ່ວນທີ່ຕ້ອງເຮັດ ຫຼື ຈະຖືກຂັດຂວາງດ້ວຍວິທີອື່ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ລາວໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ອາດຊ່ວຍນຳພາລາວໄປສູ່ຊີວິດ. {GC 518.3}
ຊາຕານເຫັນວ່າ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງແບກພາລະອັນໜັກໜ່ວງ ເນື່ອງຈາກຄວາມມືດຝ່າຍຈິດວິນຍານທີ່ປົກຄຸມປະຊາຊົນ. ມັນໄດ້ຍິນຄຳອະທິຖານອັນຮ້ອນຮົນຂອງພວກເຂົາທີ່ທູນຂໍພຣະຄຸນ ແລະ ຣິດເດດຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອທຳລາຍມົນສະກົດຂອງມັນທີ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນເມີນເສີຍ, ກຽດຄ້ານ ແລະ ບໍ່ເຝົ້າລະວັງ. ຈາກນັ້ນ, ມັນກໍໃຊ້ອຸບາຍອັນແນບນຽນ ດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢູ່ບໍ່ຂາດ. ມັນລໍ້ລວງມະນຸດໃຫ້ປ່ອຍຕົວໃຫ້ກິນດື່ມຕາມໃຈປາຖະໜາ ຫຼື ໃຫ້ສະໜອງຄວາມຢາກໂດຍທາງໃດທາງໜຶ່ງ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງມຶນຊາ ຈົນບໍ່ໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. {GC 519.1}
ຊາຕານຮູ້ດີວ່າ ທຸກຄົນທີ່ມັນສາມາດຊັກຈູງໃຫ້ລະເລີຍການອະທິຖານ ແລະ ການຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີກໍຈະພ່າຍແພ້ຕໍ່ການໂຈມຕີຂອງມັນ; ສະນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງຄິດຄົ້ນທຸກວິທີເພື່ອດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງຄົນ. ຕະຫຼອດທຸກຍຸກສະໄໝ ມີຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ອ້າງວ່າຕົນເປັນຄົນທີ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະສຶກສາຄົ້ນຄວ້າເພື່ອຮູ້ຄວາມຈິງຫຼາຍຂຶ້ນ, ພວກເຂົາພັດປະຕິບັດສາສະໜາ ໂດຍການຊອກຫາຂໍ້ບົກຜ່ອງດ້ານນິໄສ ຫຼື ຄວາມຜິດພາດໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນທີ່ຕົນບໍ່ເຫັນພ້ອມນຳ; ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍທີ່ສຳຄັນຂອງຊາຕານ. ພວກທີ່ກ່າວໂທດພີ່ນ້ອງກໍບໍ່ໄດ້ມີໜ້ອຍ ແລະ ພວກເຂົາຈະຫ້າວຫັນເປັນພິເສດ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຣິດອຳນາດ ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງກຳລັງນະມັດສະການພຣະອົງດ້ວຍໃຈຈິງ. ພວກເຂົາຈະບິດເບືອນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງຄົນທີ່ຮັກ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຫຼັກຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາຈະກ່າວຫາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິສທີ່ກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ປະຕິເສດຕົນເອງ ວ່າເປັນຜູ້ຖືກຫຼອກລວງ ຫຼື ເປັນຜູ້ຫຼອກລວງຄົນອື່ນ. ວຽກງານຂອງພວກເຂົາແມ່ນການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີໃນເຈດຕະນາທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການກະທຳອັນດີງາມທຸກຢ່າງ, ການປ່ອຍຂ່າວລື ແລະ ການປູກຝັງຄວາມສົງໄສໃນຈິດໃຈຂອງຄົນທີ່ຂາດປະສົບການ. ພວກເຂົາຈະພະຍາຍາມທຸກວິທີທາງ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ບໍຣິສຸດ ແລະ ຊອບທຳ ຖືກຜູ້ຄົນເບິ່ງວ່າເປັນສິ່ງທີ່ສົກກະປົກ ແລະ ຫຼອກລວງ. {GC 519.2}
ແຕ່ບໍ່ຈຳເປັນທີ່ຜູ້ໃດຈະຖືກຫຼອກລວງກ່ຽວກັບຄົນມັກຈັບຜິດເຫຼົ່ານີ້. ເຮົາສາມາດເຫັນໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຂອງຜູ້ໃດ, ເຮັດຕາມແບບຢ່າງຂອງຜູ້ໃດ ແລະ ເຮັດວຽກໃຫ້ກັບໃຜ. “ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກຄົນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍການກະທຳຂອງເຂົາ.” (ມັດທາຍ 7:16). ການປະພຶດຂອງພວກເຂົາຄ້າຍຄືກັບຊາຕານ ຜູ້ກ່າວຫາດ້ວຍພິດອັນຮ້າຍແຮງ, ກໍຄື “ຜູ້ທີ່ກ່າວໂທດພວກພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາ.” (ພຣະນິມິດ 12:10). {GC 519.3}
ຊາຕານມີຕົວແທນຫຼາຍຄົນ ພ້ອມທີ່ຈະສະເໜີຄວາມຜິດທຸກຮູບແບບເພື່ອດັກຈັບຜູ້ຄົນ ເຊິ່ງລວມເຖິງຄຳສອນນອກຮີດທີ່ຖືກກະກຽມໄວ້ໃຫ້ເໝາະສົມກັບລົດສະນິຍົມ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ທີ່ມັນຢາກທຳລາຍ. ແຜນການຂອງມັນແມ່ນການນຳເອົາຄົນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການບັງເກີດໃໝ່ເຂົ້າມາໃນຄຣິສຕະຈັກ ເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ສະມາຊິກຂາດຄວາມເຊື່ອ ແລະ ເກີດຄວາມສົງໄສ, ພ້ອມທັງຂັດຂວາງທຸກຄົນທີ່ປາຖະໜາຢາກເຫັນວຽກງານຂອງພຣະເຈົ້າກ້າວໜ້າ ແລະ ຢາກກ້າວໜ້າໄປພ້ອມກັບວຽກງານນັ້ນ. ຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງໃນພຣະເຈົ້າ ຫຼື ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເຫັນດີກັບຫຼັກຄວາມຈິງບາງປະການ ແລະ ປະກາດວ່າ ຕົນເປັນຄຣິສຕຽນ; ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງສາມາດສອດແຊກຄຳສອນຜິດໆ ໂດຍອ້າງວ່າເປັນຄຳສອນຈາກພຣະຄຳພີ. {GC 520.1}
ວິທີຫຼອກລວງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຫຼາຍທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງຂອງຊາຕານຄື ການຫຼອກຄົນໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອວ່າມະນຸດຈະເຊື່ອແບບໃດກໍບໍ່ມີຜົນຫຍັງເລີຍ. ຊາຕານຮູ້ວ່າ ເມື່ອຜູ້ໃດຮັກຄວາມຈິງ ແລະ ຮັບເອົາຄວາມຈິງເຂົ້າມາໃນໃຈ, ຄວາມຈິງນັ້ນຈະຊຳລະຈິດໃຈຂອງເຂົາໃຫ້ບໍຣິສຸດ; ສະນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງພະຍາຍາມຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເພື່ອນຳເອົາທິດສະດີທີ່ບໍ່ຈິງ, ເລື່ອງນິຍາຍ ແລະ ຂ່າວປະເສີດປອມເຂົ້າມາແທນທີ່. ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນມາ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຄົນສອນທຽມເທັດ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເພາະພວກເຂົາມຸ່ງຮ້າຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເພາະພວກເຂົາປູກຝັງຄວາມບໍ່ຈິງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຈິດວິນຍານ. ເອລີຢາ, ເຢເຣມີຢາ ແລະ ໂປໂລມີຄວາມເດັດດ່ຽວ ແລະ ບໍ່ຢ້ານກົວທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຫັນຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ຄົນອອກຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄົນບໍຣິສຸດເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ປົກປ້ອງຄວາມຈິງກໍບໍ່ຍອມຮັບແນວຄິດທີ່ວ່າ ເຊື່ອແນວໃດກໍໄດ້. {GC 520.2}
ການຕີຄວາມໝາຍພຣະຄຳພີທີ່ຄຸມເຄືອ ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານ ລວມທັງທິດສະດີທາງສາສະໜາທີ່ຂັດແຍ້ງກັນຫຼາຍຢ່າງ ເຊິ່ງພົບເຫັນໃນຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ ລ້ວນແຕ່ເປັນຜົນງານຂອງສັດຕູຕົວສະກາດຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຕ້ອງການເຮັດໃຫ້ຄົນສັບສົນ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ຄວາມແຕກແຍກ ແລະ ການແບ່ງພັກແບ່ງພວກທີ່ມີຢູ່ລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວເປັນຍ້ອນທຳນຽມທີ່ຄົນມັກບິດເບືອນພຣະຄຳພີ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນແນວຄິດທີ່ຕົນນິຍົມ. ແທນທີ່ຈະສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຖີ່ຖ້ວນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມໃຈ ເພື່ອຮູ້ຈັກນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງ, ຫຼາຍຄົນພັດຊອກຫາແຕ່ສິ່ງທີ່ແປກປະຫຼາດ ຫຼື ສິ່ງໃໝ່ໆເທົ່ານັ້ນ. {GC 520.3}
ເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄຳສອນທີ່ຜິດພ້ຽນ ຫຼື ການປະພຶດທີ່ບໍ່ເໝາະສົມກັບການເປັນຄຣິສຕຽນ, ບາງຄົນຈະຍົກເອົາຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ແຍກອອກຈາກເນື້ອຫາ ຫຼື ອ້າງອີງພຽງເຄິ່ງຂໍ້ເພື່ອພິສູດຈຸດຢືນຂອງຕົນ ທັງໆທີ່ຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ໄດ້ຍົກມານັ້ນສະແດງເຖິງຄວາມໝາຍທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ພວກເຂົາມີເລ່ລ່ຽມເໝືອນງູ, ເອົາຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນມາອ້າງ ເພື່ອປົກປິດຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍເນື້ອໜັງ; ດ້ວຍວິທີນີ້, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຈົງໃຈບິດເບືອນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສ່ວນຄົນອື່ນທີ່ມີຄວາມຄິດສ້າງສັນກໍເອົາຄຳອຸປະມາ ແລະ ສັນຍະລັກຈາກພຣະຄຳພີມາແປຄວາມໝາຍຕາມໃຈມັກ ໂດຍບໍ່ສົນໃຈວ່າພຣະຄຳພີຈະອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນວ່າແນວໃດ ແລ້ວກໍອ້າງວ່າຄວາມຄິດເຫັນຂອງຕົນເປັນຄຳສອນຈາກພຣະຄຳພີ. {GC 521.1}
ເມື່ອໃດທີ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີເລີ່ມຕົ້ນໂດຍປາສະຈາກການອະທິຖານ, ຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ຈິດໃຈທີ່ພ້ອມຮຽນຮູ້, ຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ ແລະ ຈະແຈ້ງທີ່ສຸດກໍຈະຖືກເຂົ້າໃຈຜິດໄປ ແລະ ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ຍາກທີ່ສຸດກໍຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍຜິດພ້ຽນໄປຈາກຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງ. ພວກຜູ້ນຳໃນລະບອບສັນຕະປາປາ ເລືອກເອົາແຕ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຂົາຢາກໃຊ້ ແລະ ແປຄວາມໝາຍຕາມໃຈຕົນເອງແລ້ວເອົາໄປສອນປະຊາຊົນ ແຕ່ພັດຫ້າມບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນອ່ານພຣະຄຳພີ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງດ້ວຍຕົນເອງ.1 ປະຊາຊົນຄວນໄດ້ຮັບພຣະຄຳພີທັງເຫຼັ້ມຕາມທີ່ຂຽນໄວ້. ຖ້າບໍ່ມີການສອນພຣະຄຳພີເລີຍກໍຍັງດີກວ່າການສອນພຣະຄຳພີທີ່ບິດເບືອນຢ່າງຮ້າຍແຮງແບບນີ້. {GC 521.2}
ພຣະເຈົ້າຊົງຈັດຕຽມພຣະຄຳພີໄວ້ເປັນຄູ່ມືສຳລັບທຸກຄົນທີ່ປາຖະໜາຢາກຮູ້ຈັກນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະຜູ້ສ້າງຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າປະທານຄຳພະຍາກອນອັນແນ່ນອນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ; ບັນດາທູດສະຫວັນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ອົງພຣະຄຣິສໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ດານີເອນ ແລະ ໂຢຮັນຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ. ເລື່ອງສຳຄັນຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມລອດພົ້ນຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ໄດ້ຖືກປະໄວ້ໃຫ້ເປັນເລື່ອງເລິກລັບທີ່ເຂົ້າໃຈຍາກ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນລັກສະນະທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ຊອກຫາຄວາມຈິງດ້ວຍໃຈສັດຊື່ ຕ້ອງສັບສົນງົງງັນຈົນພາໃຫ້ຫຼົງໄປ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຜ່ານຜູ້ເຜີຍພຣະທຳຮາບາກຸກວ່າ: “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນລົງໄປ…ໃຫ້ກະຈ່າງ ເພື່ອໃຫ້ຄົນທີ່ແລ່ນອ່ານໄດ້ຄ່ອງ.” (ຮາບາກຸກ 2:2 ດັດແປງຈາກສະບັບ TKJV). ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າກະຈ່າງຊັດເຈນສຳລັບທຸກຄົນທີ່ສຶກສາດ້ວຍການຖ່ອມໃຈລົງ ແລະ ການອະທິຖານ. ທຸກຄົນທີ່ມີຄວາມຈິງໃຈຢ່າງແທ້ຈິງກໍຈະພົບແສງແຫ່ງຄວາມຈິງ. “ແສງສະຫວ່າງສ່ອງແຈ້ງໃສ່ຄົນຊອບທຳ.” (ເພງສັນລະເສີນ 97:11). ບໍ່ມີຄຣິສຕະຈັກໃດສາມາດເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທາງດ້ານຄວາມບໍຣິສຸດໄດ້ ຖ້າສະມາຊິກບໍ່ໄດ້ຊອກຫາຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນ ເໝືອນດັ່ງກຳລັງຊອກຫາຂຸມຊັບທີ່ເຊື່ອງໄວ້. {GC 521.3}
ດ້ວຍການກ່າວອ້າງ “ຄວາມໃຈກວ້າງ,” ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຖືກບັງຕາ ຈົນເບິ່ງບໍ່ເຫັນອຸບາຍຫຼອກລວງຂອງຊາຕານ ໃນຂະນະທີ່ມັນພວມເຮັດວຽກຢ່າງບໍ່ຢຸດບໍ່ເຊົາ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງມັນ. ເມື່ອຊາຕານສາມາດເອົາແນວຄິດຂອງມະນຸດ ມາແທນທີ່ຄຳສອນຈາກພຣະຄຳພີ ຜູ້ຄົນກໍປະຖິ້ມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ບັນດາຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕົກເປັນທາດຂອງຄວາມບາບ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາອວດອ້າງວ່າຕົນມີເສລີພາບກໍຕາມ. {GC 522.1}
ສຳລັບຫຼາຍຄົນການຄົ້ນຄວ້າທາງວິທະຍາສາດໄດ້ກາຍເປັນເຫດໃຫ້ຖືກສາບແຊ່ງ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປີດໂອກາດໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຫຼັ່ງໄຫຼລົງມາສູ່ໂລກ ຜ່ານການຄົ້ນພົບທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ສິລະປະ; ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີສະຕິປັນຍາສູງສຸດ ຖ້າບໍ່ມີພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້ານຳພາໃນການຄົ້ນຄວ້າແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈະສັບສົນເມື່ອພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງວິທະຍາສາດກັບພຣະຄຳພີ. {GC 522.2}
ຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດບໍ່ວ່າຈະເປັນເລື່ອງທາງວິທະຍາສາດ ຫຼື ເລື່ອງຝ່າຍຈິດວິນຍານ ລ້ວນແຕ່ບໍ່ສົມບູນ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຊື່ອມໂຍງຄວາມເຂົ້າໃຈດ້ານວິທະຍາສາດເຂົ້າກັບຂໍ້ຄວາມໃນພຣະຄຳພີ. ຫຼາຍຄົນຮັບເອົາແນວຄິດ ແລະ ທິດສະດີທີ່ບໍ່ມີຫຼັກຖານວ່າ ເປັນຂໍ້ເທັດຈິງທາງວິທະຍາສາດ; ພວກເຂົາຄິດວ່າ ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງຖືກທົດສອບໂດຍຄຳສອນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວິຊາຄວາມຮູ້.” (1 ຕີໂມທຽວ 6:20). ພຣະຜູ້ສ້າງ ແລະ ພຣະຣາຊກິດຂອງພຣະອົງ ເກີນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ, ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ສາມາດອະທິບາຍເລື່ອງໃນພຣະຄຳພີດ້ວຍກົດທຳມະຊາດໄດ້, ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືວ່າປະຫວັດສາດທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະຄຳພີບໍ່ມີຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື. ຜູ້ທີ່ສົງໄສຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຂອງພຣະຄຳພີເດີມ ແລະ ພຣະຄຳພີໃໝ່ມັກຈະກ້າວໄປອີກຂັ້ນໜຶ່ງ ຄືສົງໄສວ່າພຣະເຈົ້າມີຈິງຫຼືບໍ່ ແລະ ຖືວ່າທຳມະຊາດມີອຳນາດເຊິ່ງບໍ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດ. ເມື່ອເຊົາເຊື່ອໝັ້ນໃນພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍເໝືອນເຮືອທີ່ບໍ່ມີສະໝໍ ຈຶ່ງລອຍໄປມາຢ່າງບໍ່ຮູ້ທິດທາງ. {GC 522.3}
ດັ່ງນັ້ນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫຼົງຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຖືກມານຫຼອກລວງ. ມະນຸດພະຍາຍາມທີ່ຈະສະຫຼາດກວ່າພຣະຜູ້ສ້າງຂອງຕົນ, ປັດຊະຍາຂອງມະນຸດພະຍາຍາມຄົ້ນຫາ ແລະ ອະທິບາຍຄວາມເລິກລັບທີ່ຈະບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍຕະຫຼອດຊົ່ວນິດນິຣັນດອນ. ຖ້າມະນຸດພຽງແຕ່ຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເປີດເຜີຍກ່ຽວກັບພຣະອົງ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາກໍຈະເຫັນພຣະຣັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນວ່າຕົນເອງນັ້ນຊ່າງນ້ອຍນິດເຫຼືອເກີນ ແລະ ພວກເຂົາກໍຈະພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງເປີດເຜີຍໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາກັບລູກຫຼານ. {GC 522.4}
ເປັນກົນອຸບາຍອັນແຍບຍົນຂອງຊາຕານ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງມະນຸດໝົກໝົ້ນຢູ່ກັບການຄົ້ນຫາ ແລະ ຄາດເດົາເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍ ແລະ ບໍ່ປະສົງທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈ. ດ້ວຍເຫດນີ້ເອງ, ລູຊີເຟີຈຶ່ງເສຍຕຳແໜ່ງຂອງຕົນໃນສະຫວັນ; ມັນບໍ່ພໍໃຈທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມລັບທັງໝົດແຫ່ງພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງໃຫ້ມັນຮູ້. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ມັນໄດ້ລະເລີຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປີດເຜີຍກ່ຽວກັບຕຳແໜ່ງໜ້າທີ່ອັນສູງສົ່ງທີ່ມັນໄດ້ຮັບມອບໝາຍ. ມັນໄດ້ປູກຝັງຄວາມບໍ່ພໍໃຈນີ້ ໃຫ້ແກ່ພວກທູດສະຫວັນທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການບັງຄັບບັນຊາຂອງຕົນ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫຼົງຜິດ. ບັດນີ້ມັນພະຍາຍາມປູກຝັງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ດ້ວຍແນວຄິດແບບດຽວກັນ ແລະ ຊັກຈູງພວກເຂົາໃຫ້ລະເລີຍຕໍ່ພຣະບັນຍັດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສັ່ງໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ. {GC 523.1}
ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງອັນແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ແຫຼມຄົມຂອງພຣະຄຳພີ ກໍມັກຈະຊອກຫາເລື່ອງແຕ່ງທີ່ຟັງມ່ວນຫູ ເພື່ອດັບສຽງຂອງຈິດສຳນຶກຜິດຊອບຂອງຕົນເອງ. ຍິ່ງຫຼັກຄຳສອນບໍ່ຕ້ອງການຄວາມເລິກເຊິ່ງທາງຈິດວິນຍານ, ການປະຕິເສດຕົນເອງ ແລະ ການຖ່ອມຕົວລົງຫຼາຍເທົ່າໃດ, ຫຼັກຄຳສອນນັ້ນກໍຍິ່ງໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຍອມໃຫ້ກິເລດຕັນຫາຄອບງຳສະຕິປັນຍາຂອງຕົນ. ພວກເຂົາອວດອ້າງວ່າຕົນສະຫຼາດ ຈຶ່ງບໍ່ຍອມສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ການອະທິຖານຢ່າງຮ້ອນຮົນ ເພື່ອຂໍການຊົງນຳຈາກພຣະເຈົ້າ; ສະນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີແນວປ້ອງກັນຕົວເອງຈາກການຖືກຫຼອກລວງ. ຊາຕານພ້ອມທີ່ຈະຕອບສະໜອງຄວາມປາຖະໜາຂອງຈິດໃຈ ໂດຍການສະເໜີການຫຼອກລວງມາແທນຄວາມຈິງ. ດ້ວຍວິທີນີ້ເອງ, ລະບອບສັນຕະປາປາຈຶ່ງມີອຳນາດເໜືອຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນ. ສ່ວນພວກໂປຣແຕັສຕັງກຳລັງດຳເນີນໄປໃນເສັ້ນທາງດຽວກັນ ດ້ວຍການປະຕິເສດຄວາມຈິງ ເພາະບໍ່ຢາກແບກໄມ້ກາງແຂນ. ທຸກຄົນທີ່ປະຖິ້ມພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຫັນໄປຊອກຫາຄວາມສະດວກສະບາຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຕົນເຂົ້າກັບຊາວໂລກ ກໍຈະຖືກປ່ອຍໄວ້ໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອຄຳສອນນອກຮີດທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແທນທີ່ຈະໄດ້ຮັບສັດຈະທຳຝ່າຍຈິດວິນຍານ. ຄົນທີ່ຕັ້ງໃຈປະຕິເສດຄວາມຈິງ ຈະຍອມຮັບຄວາມເທັດໃນທຸກຮູບແບບ. ຜູ້ທີ່ເບິ່ງການຫຼອກລວງຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ກໍຈະຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງການຫຼອກລວງໃນຮູບແບບອື່ນຢ່າງງ່າຍດາຍ. ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ກ່າວເຖິງຄົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຍອມຮັບ “ຄວາມຈິງ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ,” ໂດຍກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໃຫ້ອິດທິພົນອັນຫຼອກລວງນັ້ນ ເຮັດການຢູ່ພາຍໃນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຟັງຄວາມບໍ່ຈິງ. ໃນທີ່ສຸດ ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ຄືຜູ້ທີ່ເພີດເພີນຢູ່ໃນການຊົ່ວຮ້າຍ ກໍຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ.” (2 ເທສະໂລນິກ 2:10–12). ເມື່ອມີການຕັກເຕືອນເຊັ່ນນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງຄວນລະມັດລະວັງໃນການຮັບເອົາຫຼັກຄຳສອນຕ່າງໆ. {GC 523.2}
ທ່າມກາງອຸບາຍຫຼອກລວງທີ່ໄດ້ຜົນທີ່ສຸດຂອງຊາຕານ ແມ່ນຄຳສອນຜິດເລື່ອງຊີວິດຫຼັງຄວາມຕາຍ ແລະ ການອັດສະຈັນທີ່ມັນເຮັດເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດໃນເລື່ອງນີ້. ມັນປອມຕົວເປັນທູດສະຫວັນ ແລ້ວວາງກັບດັກໄວ້ຢູ່ບ່ອນທີ່ຄົນຄາດບໍ່ເຖິງ. ຖ້າມະນຸດພຽງແຕ່ສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍການອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອຄຳສອນປອມ; ແຕ່ເມື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງ ພວກເຂົາກໍຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງການຫຼອກລວງ. {GC 524.1}
ຄຳສອນຜິດທີ່ອັນຕະລາຍອີກຢ່າງໜຶ່ງ ແມ່ນການປະຕິເສດວ່າພຣະຄຣິສຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ; ເຊິ່ງຄຳສອນນີ້ອ້າງວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມີຢູ່ຈິງກ່ອນທີ່ຈະບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ຄົນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີໄດ້ຍອມຮັບທິດສະດີນີ້. ແຕ່ມັນຂັດແຍ້ງໂດຍກົງກັບຄຳກ່າວທີ່ຈະແຈ້ງທີ່ສຸດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາ ກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບພຣະບິດາ, ພຣະລັກສະນະການເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ແລະ ການທີ່ພຣະອົງຊົງເປັນຢູ່ກ່ອນທີ່ຈະບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ການຈະຍອມຮັບຄຳສອນນີ້ໄດ້ ຕ້ອງບິດເບືອນພຣະຄຳພີຢ່າງບໍ່ມີເຫດຜົນ. ຄຳສອນນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ພາໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈແຜນການຊົງໄຖ່ຜິດໄປເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ຄົນບໍ່ແນ່ໃຈວ່າພຣະຄຳພີເປັນການເປີດເຜີຍຈາກພຣະເຈົ້າ. ການທີ່ຄຳສອນນີ້ທຳລາຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ ບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມອັນຕະລາຍຫຼາຍຂຶ້ນ, ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ຍາກທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານດ້ວຍ. ບໍ່ມີປະໂຫຍດທີ່ຈະໂຕ້ຖຽງກັບຄົນທີ່ປະຕິເສດຄຳສອນໃນພຣະຄຳພີ ກ່ຽວກັບຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະຄຣິສ; ດ້ວຍວ່າ, ເຖິງແມ່ນຈະມີຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ ກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອໄດ້. “ຄົນທີ່ບໍ່ມີພຣະວິນຍານ ກໍບໍ່ສາມາດຍອມຮັບສິ່ງທີ່ມາຈາກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ແຕ່ພວກເຂົາຖືວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນເລື່ອງໂງ່ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ເພາະວ່າຕ້ອງອາໄສການໄຈ້ແຍກຝ່າຍຈິດວິນຍານ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້.” (1 ໂກຣິນໂທ 2:14 LCV). ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຜິດໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິສໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼື ແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ສຳລັບການໄຖ່ມະນຸດໃຫ້ລອດພົ້ນ. {GC 524.2}
ຍັງມີຄວາມເຊື່ອຜິດອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ແອບແຝງເຂົ້າມາ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະ ກຳລັງແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງໄວວາ ຄືຄວາມເຊື່ອທີ່ວ່າຊາຕານບໍ່ມີຕົວຕົນ. ຄວາມເຊື່ອນີ້ອ້າງວ່າ ເມື່ອພຣະຄຳພີກ່າວເຖິງຊາຕານກໍພຽງແຕ່ໝາຍເຖິງຄວາມຄິດ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ. {GC 524.3}
ນັກເທດບາງຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຊົມຊອບຈາກປະຊາຊົນໄດ້ສອນຜິດວ່າ ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິສ ເປັນການສະເດັດມາຫາແຕ່ລະຄົນເມື່ອເຂົາເສຍຊີວິດ. ຄຳສອນນີ້ ເປັນອຸບາຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄົນບໍ່ໃສ່ໃຈ ກັບການສະເດັດມາຈິງຂອງພຣະອົງໃນເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ຫຼາຍປີມາແລ້ວທີ່ຊາຕານກ່າວສະເໝີວ່າ “ເບິ່ງແມ…ເພິ່ນຢູ່ທີ່ນີ້ໃນຫ້ອງດ້ານໃນ.” (ມັດທາຍ 24:23–26 LCV). ຫຼາຍຄົນໄດ້ສູນເສຍຊີວິດນິຣັນ ເພາະຮັບເຊື່ອຄຳຫຼອກລວງນີ້. {GC 525.1}
ນອກຈາກນັ້ນ, ສະຕິປັນຍາຂອງຊາວໂລກສອນວ່າ ການອະທິຖານເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ. ນັກວິທະຍາສາດອ້າງວ່າ ບໍ່ມີການຕອບຄຳອະທິຖານຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະການຕອບຄຳອະທິຖານຈະເປັນການລະເມີດກົດທຳມະຊາດ ເປັນການອັດສະຈັນ ແລະ ການອັດສະຈັນບໍ່ມີຈິງ. ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ຈັກກະວານຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍກົດທຳມະຊາດທີ່ຕາຍຕົວ ແລະ ພຣະເຈົ້າເອງກໍບໍ່ສາມາດເຮັດສິ່ງໃດທີ່ຂັດຕໍ່ກົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ແນວຄິດດັ່ງກ່າວກໍເທົ່າກັບເປັນການສອນວ່າ ພຣະເຈົ້າຖືກຜູກມັດໄວ້ດ້ວຍກົດຂອງພຣະອົງເອງ ຄືກັບວ່າກົດທຳມະຊາດຈະກີດກັ້ນເສລີພາບຂອງພຣະເຈົ້າ; ຄຳສອນດັ່ງກ່າວຂັດກັບພຣະຄຳພີ. ພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກອັກຄະສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນບໍ່ແມ່ນບໍ? ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດອົງດຽວກັນນີ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ຊົງເມດຕາເໝືອນເດີມ; ພຣະອົງຊົງພ້ອມທີ່ຈະຟັງຄຳອະທິຖານທີ່ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ເໝືອນດັ່ງເມື່ອພຣະອົງຍັງດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດ. ທຳມະຊາດຮ່ວມມືກັບສິ່ງທີ່ເໜືອທຳມະຊາດ; ມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນແຜນການຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຈະປະທານສິ່ງທີ່ພວກເຮົາອະທິຖານຂໍດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ເຊິ່ງພຣະອົງຈະບໍ່ປະທານໃຫ້ຖ້າຫາກພວກເຮົາບໍ່ທູນຂໍ. {GC 525.2}
ຄຳສອນທີ່ບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ແນວຄິດທີ່ແປກປະຫຼາດ ໄດ້ແຜ່ຫຼາຍໃນຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ການເອົາຫຼັກຄວາມຈິງອັນໃດອັນໜຶ່ງອອກໄປຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະນຳມາເຊິ່ງຜົນຮ້າຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ບໍ່ສາມາດຄາດຄະເນໄດ້. ຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ກ້າປະຕິເສດຄວາມຈິງກໍບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ທີ່ຂໍ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຈະປະຖິ້ມຫຼັກຄວາມຈິງເທື່ອລະຂໍ້ ຈົນໃນທີ່ສຸດກໍກາຍເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເລີຍ. {GC 525.3}
ຫຼັກສາສະໜາສາດທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຊົມຊອບໃນປັດຈຸບັນ ບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ໄດ້ຊັກນຳຫຼາຍຄົນໃຫ້ເກີດຄວາມສົງໄສ ເຊິ່ງຖ້າບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄຳສອນດັ່ງກ່າວ ພວກເຂົາກໍຄົງໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບຄຳສອນທີ່ຂັດກັບຄວາມຮູ້ສຶກດ້ານຄວາມຍຸຕິທຳ ແລະ ຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ແລ້ວເມື່ອມີການອ້າງວ່າຄຳສອນເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກພຣະຄຳພີ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບພຣະຄຳພີ ວ່າເປັນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. {GC 525.4}
ນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ຊາຕານຕ້ອງການບັນລຸໃຫ້ໄດ້, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ມັນປາຖະໜາຫຼາຍເທົ່າກັບການທຳລາຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ. ຊາຕານຢືນຢູ່ໃນຖານະຫົວໜ້າກອງທັບຜູ້ສົງໄສຈຳນວນມະຫາສານ, ມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດທີ່ມັນມີຢູ່ ເພື່ອຫຼອກລວງຜູ້ຄົນໃຫ້ໄປຢູ່ຝ່າຍຂອງມັນ. ການສົງໄສກາຍເປັນແຟຊັ້ນທີ່ຄົນໃນສັງຄົມນິຍົມຊົມເຊີຍ. ມີຄົນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ເບິ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມບໍ່ໄວ້ວາງໃຈ ດ້ວຍເຫດຜົນດຽວກັນທີ່ພວກເຂົາບໍ່ໄວ້ວາງໃຈພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງດົນໃຈໃຫ້ມີການຂຽນພຣະຄຳພີຂຶ້ນມາ ຄືຍ້ອນພຣະຄຳພີນັ້ນຕັກເຕືອນ ແລະ ກ່າວໂທດເລື່ອງຄວາມບາບ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດໃນພຣະຄຳພີ ກໍພະຍາຍາມຊັກນຳໃຫ້ຄົນອື່ນປະຕິເສດສິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີ. ພວກເຂົາອ່ານພຣະຄຳພີ ຫຼື ຮັບຟັງຄຳເທດສະໜາເພື່ອຈັບຜິດເທົ່ານັ້ນ. ມີຫຼາຍຄົນປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ເພື່ອເປັນຂໍ້ແກ້ຕົວ ຫຼື ຂໍ້ອ້າງໃນການບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະຄຳພີ. ບາງຄົນສະແດງທ່າທີສົງໄສຍ້ອນຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ຄວາມກຽດຄ້ານ. ພວກເຂົາຮັກຄວາມສະດວກສະບາຍຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະສ້າງຜົນງານທີ່ໜ້າຍົກຍ້ອງ, ເຊິ່ງຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມ ແລະ ການເສຍສະຫຼະ. ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງພະຍາຍາມສ້າງຊື່ສຽງວ່າເປັນຄົນສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ ດ້ວຍການວິພາກວິຈານພຣະຄຳພີ. ມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ສະໝອງອັນຈຳກັດຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ ເພາະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ; ສະນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນຈັບຜິດ ແລະ ວິພາກວິຈານ. ຫຼາຍຄົນເຮັດຄືວ່າການບໍ່ຍອມເຊື່ອ ແລະ ການສົງໄສເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຍ້ອງຍໍ. ແຕ່ເບື້ອງຫຼັງທ່າທາງທີ່ສະແດງຄວາມຈິງໃຈກໍຈະພົບວ່າ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນມີຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ເຊື່ອໝັ້ນໃນຕົນເອງຫຼາຍຈົນເກີນໄປ. ຫຼາຍຄົນເພີດເພີນກັບການຊອກຫາປະເດັນໃນພຣະຄຳພີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນສັບສົນ; ບາງຄົນຕັ້ງໃຈວິຈານ ແລະ ເຂົ້າຂ້າງຝ່າຍຜິດຍ້ອນມັກການໂຕ້ຖຽງ; ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນກຳລັງຕິດກັບດັກຂອງນາຍພານ, ເພາະເມື່ອໄດ້ສະແດງເຫດຜົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອອອກມາຢ່າງເປີດເຜີຍແລ້ວ, ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າຈຳເປັນຕ້ອງຮັກສາຈຸດຢືນຂອງຕົນເອົາໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ່ວມກັບຄົນອະທຳ ແລະ ປິດປະຕູສະຫວັນໃສ່ຕົນເອງ. {GC 526.1}
ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຫຼັກຖານພຽງພໍໃນພຣະຄຳພີ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພຣະຄຳພີມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກ່ຽວກັບການໄຖ່ພວກເຮົາໃຫ້ລອດພົ້ນ ຖືກຂຽນໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ພຣະເຈົ້າຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາພຣະອົງດ້ວຍໃຈຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ, ທຸກຄົນຈຶ່ງສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງດ້ວຍຕົນເອງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ກັບຄວາມເຊື່ອຂອງມະນຸດ. {GC 526.2}
ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄວາມຄິດຂອງມະນຸດມີຂີດຈຳກັດ, ຄົນເຮົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ເຖິງແຜນການ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຣິດທານຸພາບສູງສຸດຢ່າງສົມບູນ. ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຄົ້ນພົບພຣະອົງດ້ວຍການຄົ້ນຫາ; ເຮົາບໍ່ຄວນບັງອາດພະຍາຍາມຮູ້ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປິດບັງໄວ້. ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ: “ຂໍ້ຕັດສິນຂອງພຣະອົງນັ້ນ ກໍບໍ່ສາມາດຢັ່ງຮູ້ໄດ້ ແລະ ວິຖີທາງຂອງພຣະອົງກໍເກີນກວ່າຈະຄົ້ນຫາໄດ້.” (ໂຣມ 11:33 LCV). ພວກເຮົາສາມາດເຂົ້າໃຈການກະທຳ ແລະ ເຫດຜົນຂອງພຣະເຈົ້າພຽງພໍທີ່ຈະເຫັນຄວາມຮັກ, ພຣະເມດຕາ ແລະ ຣິດອຳນາດອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ. ພຣະບິດາຂອງພວກເຮົາຜູ້ຊົງສະຖິດໃນສະຫວັນ ຊົງຈັດລະບຽບທຸກສິ່ງດ້ວຍພຣະປັນຍາ ແລະ ຄວາມຊອບທຳ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຮູ້ສຶກບໍ່ພໍໃຈ ຫຼື ຫວາດລະແວງ ແຕ່ຄວນນ້ອມລົງຂາບໄຫວ້ຕໍ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະເປີດເຜີຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເທົ່າທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາ; ສ່ວນທີ່ເຫຼືອພວກເຮົາຕ້ອງໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຫັດອັນຊົງຣິດເຂັ້ມແຂງ ແລະ ໃນພຣະໄທທີ່ເຕັມລົ້ນໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ. {GC 527.1}
ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະເຈົ້າປະທານຫຼັກຖານພຽງພໍສຳລັບຄວາມເຊື່ອ ແຕ່ພຣະອົງຈະບໍ່ປິດກັ້ນທຸກຊ່ອງທາງທີ່ມະນຸດຈະຫາຂໍ້ແກ້ຕົວທີ່ຈະບໍ່ເຊື່ອ; ທຸກຄົນທີ່ຊອກຫາຂໍ້ແກ້ຕົວທີ່ຈະສົງໄສກໍຈະພົບຂໍ້ແກ້ຕົວນັ້ນ. ບາງຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບ ແລະ ເຊື່ອຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຈົນກວ່າຂໍ້ຂັດແຍ້ງທັງໝົດໄດ້ຮັບຄຳຕອບ ແລະ ບໍ່ມີໂອກາດທີ່ຈະສົງໄສອີກຕໍ່ໄປ; ຄົນແບບນີ້ຈະບໍ່ມີວັນມາເຖິງຄວາມສະຫວ່າງໄດ້ເລີຍ. {GC 527.2}
ຄວາມບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າເປັນທ່າທີຕາມທຳມະຊາດຂອງຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈໃໝ່, ເພາະຈິດໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ບັງເກີດໃໝ່ກໍເປັນສັດຕູກັບພຣະອົງ. ແຕ່ຄວາມເຊື່ອນັ້ນເປັນຜົນຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແລະ ຈະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຮັບການທະນຸຖະໜອມເອົາໃຈໃສ່ເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມີຄວາມເຊື່ອທີ່ເຂັ້ມແຂງໄດ້ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມພະຍາຍາມອັນແນ່ວແນ່. ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເມື່ອມີການສົ່ງເສີມ; ແທນທີ່ຈະພິຈາລະນາຫຼັກຖານທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ ເພື່ອຄ້ຳຊູຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ, ມະນຸດພັດປ່ອຍຕົວໃຫ້ສົງໄສ ແລະ ຈັບຜິດ; ພວກເຂົາຈຶ່ງພົບວ່າ ຄວາມສົງໄສຂອງຕົນເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. {GC 527.3}
ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຜູ້ທີ່ສົງໄສໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຂໍ້ຄຳພີທີ່ຮັບປະກັນເຖິງພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ ກໍກຳລັງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເສຍພຣະກຽດ. ແບບຢ່າງຂອງພວກເຂົາແທນທີ່ຈະດຶງດູດຄົນອື່ນມາຫາພຣະຄຣິສ ກັບເຮັດໃຫ້ຄົນຫັນໜີຈາກພຣະອົງ. ພວກເຂົາຄືຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ເກີດຜົນ, ເປັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ແຜ່ງ່າໄມ້ອັນໜາທຶບອອກໄປໄກ, ບັງແສງຕາເວັນຈາກຕົ້ນໄມ້ອື່ນ, ເຮັດໃຫ້ພືດເຫຼົ່ານັ້ນຫ່ຽວແຫ້ງ ແລະ ຕາຍໄປພາຍໃຕ້ຮົ່ມເງົາອັນໜາວເຢັນຂອງມັນ; ຜົນງານຊີວິດຂອງຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະກາຍເປັນພະຍານກ່າວໂທດພວກເຂົາຕະຫຼອດໄປ. ພວກເຂົາກຳລັງຫວ່ານເມັດພືດແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອ ເຊິ່ງຈະໃຫ້ຜົນທີ່ຕ້ອງເກັບກ່ຽວຢ່າງແນ່ນອນ. {GC 527.4}
ມີທາງດຽວເທົ່ານັ້ນ ສຳລັບຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມສົງໄສ; ແທນທີ່ຈະຕັ້ງຂໍ້ສົງໄສ ແລະ ຈົ່ມວ່າສິ່ງທີ່ຕົນບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ກຳລັງສ່ອງມານັ້ນ ແລ້ວຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ. ໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດທຸກໜ້າທີ່ທີ່ເຂົ້າໃຈ ແລ້ວຄວາມເຂົ້າໃຈກໍຈະເພີ່ມຂຶ້ນ, ຈົນໃນທີ່ສຸດພວກເຂົາຈະສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ເຊິ່ງເຄີຍສົງໄສຢູ່. {GC 582.1}
ຊາຕານສາມາດສ້າງຂອງປອມທີ່ຄ້າຍຄືຄວາມຈິງຫຼາຍ ຈົນຫຼອກລວງຄົນທີ່ຢາກຖືກຫຼອກ, ຄືຄົນທີ່ພະຍາຍາມຫຼີກລ່ຽງການປະຕິເສດຕົນເອງ ແລະ ການເສຍສະຫຼະຕາມທີ່ຄວາມຈິງຮຽກຮ້ອງ. ແຕ່ມັນບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມຄົນທີ່ປາຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈທີ່ຈະຮູ້ຄວາມຈິງ ບໍ່ວ່າຈະຕ້ອງແລກກັບສິ່ງໃດກໍຕາມ. ພຣະຄຣິສຊົງເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ເປັນ “ຄວາມສະຫວ່າງແທ້ ທີ່ໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງແກ່ມະນຸດທຸກຄົນ ທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃນໂລກ.” (ໂຢຮັນ 1:9 LCV). ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງມາເພື່ອນຳພາມະນຸດໄປສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ. ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ: “ຈົ່ງສະແຫວງຫາແລ້ວພວກເຈົ້າຈະໄດ້ພົບ.” “ຖ້າຜູ້ໃດເລືອກທີ່ຈະເຮັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະຮູ້ວ່າ ຄຳສອນຂອງເຮົາມາຈາກພຣະເຈົ້າ.” (ມັດທາຍ 7:7 LCV; ໂຢຮັນ 7:17 LCV). {GC 528.2}
ຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິສຮູ້ພຽງເລັກນ້ອຍກ່ຽວກັບແຜນການທີ່ຊາຕານ ແລະ ພວກຂອງມັນວາງໄວ້ເພື່ອຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາ. ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນຈະຊະນະອຸບາຍເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມແຜນການອັນເລິກເຊິ່ງຂອງພຣະອົງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍອມໃຫ້ໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງຜ່ານການທົດລອງອັນຮ້ອນແຮງ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຄວາມທຸກທໍລະມານ ແຕ່ເພາະຂະບວນການນີ້ຈຳເປັນຕໍ່ໄຊຊະນະຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ. ພຣະອົງຕ້ອງຍອມໃຫ້ພວກເຂົາຖືກທົດລອງ ເພື່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງ; ດ້ວຍວ່າ, ຈຸດປະສົງຂອງການຖືກທົດສອບຄວາມເຊື່ອ ແມ່ນເພື່ອກຽມພວກເຂົາໃຫ້ສາມາດຕ້ານທານການລໍ້ລວງທັງປວງຂອງຄວາມຊົ່ວໄດ້. {GC 528.3}
ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນຊົ່ວ ຫຼື ພວກຜີມານຊາຕານ ກໍບໍ່ສາມາດຂັດຂວາງວຽກງານຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ປິດກັ້ນພຣະອົງຈາກໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງໄດ້, ຕາບໃດທີ່ຄົນຂອງພຣະອົງສຳນຶກຜິດດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມໃຈ, ສາລະພາບຄວາມຜິດບາບ, ປະຖິ້ມຄວາມບາບຂອງຕົນ ແລະ ຢຶດໝັ້ນໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ. ການທົດລອງທັງປວງ ແລະ ແຮງຕໍ່ຕ້ານທຸກຢ່າງ ບໍ່ວ່າຈະເປີດເຜີຍ ຫຼື ລີ້ລັບກໍສາມາດຕ້ານທານໄດ້ “ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງທາງທະຫານ ຫຼື ໂດຍກຳລັງຂອງເຈົ້າເອງ ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ.” (ເຊກາຣີຢາ 4:6). {GC 529.1}
“ຕາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເຝົ້າເບິ່ງຄົນຊອບທຳ ແລະ ຫູຂອງພຣະອົງຮັບຟັງຄຳອະທິຖານຂອງພວກເຂົາ…ຖ້າພວກເຈົ້າກະຕືລືລົ້ນໃນການເຮັດດີ ຜູ້ໃດຈະມາເຮັດຮ້າຍພວກເຈົ້າໄດ້?” (1 ເປໂຕ 3:12, 13). ເມື່ອບາລາອາມຖືກລໍ້ລວງດ້ວຍຄຳສັນຍາເລື່ອງລາງວັນອັນລ້ຳຄ່າ ລາວໄດ້ໃຊ້ເວດມົນຕໍ່ສູ້ຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຈະສາບແຊ່ງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ. ໃນຄາວນັ້ນ, ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຫ້າມບາລາອາມ ບໍ່ໃຫ້ກ່າວຄຳສາບແຊ່ງຕາມທີ່ລາວຢາກຈະກ່າວ, ຈົນລາວເຖິງກັບຮ້ອງອອກມາວ່າ: “ເຮົາຈະສາບແຊ່ງຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ສາບແຊ່ງໄດ້ຢ່າງໃດ? ຫຼືປະນາມຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ໄດ້ປະນາມກໍບໍ່ຫ່ອນໄດ້.” “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສິ້ນຊີບດັ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຄົນໜຶ່ງ; ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕາຍຢ່າງສຸກລົ້ນເໝືອນດັ່ງຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຊອບທຳ.” ເມື່ອລາວຖວາຍບູຊາອີກ ຜູ້ເຜີຍພຣະທຳຊົ່ວກ່າວວ່າ, “ເບິ່ງແມ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ອວຍພອນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງອວຍພອນ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮຽກກັບບໍ່ໄດ້; ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດວ່າ ບໍ່ມີຄວາມຊົ່ວຊ້າໃນຢາໂຄບ ແລະ ຊົງເຫັນວ່າບໍ່ມີຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃນອິດສະຣາເອນ. ພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຢູ່ກັບພວກເຂົາ ແລະ ສຽງໂຮ່ຮ້ອງຖວາຍພອນພຣະມະຫາກະສັດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ.” “ບໍ່ມີເວດມົນຄາຖາໃດດອກ ແລະ ບໍ່ມີວິຊາອາຄົມໃດເລີຍ ເຊິ່ງຈະນຳມາໃຊ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້. ບັດນີ້, ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຈະເວົ້າເຖິງຊາດອິດສະຣາເອນວ່າ ເບິ່ງແມ! ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງໄດ້ເຮັດສຳລັບພວກເຂົາ.” ມີການສ້າງແທ່ນບູຊາເປັນເທື່ອທີສາມ ແລະ ບາລາອາມພະຍາຍາມກ່າວຄຳສາບແຊ່ງ ແຕ່ກັບກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊົງໃຫ້ກ່າວ ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະບໍ່ເຕັມໃຈກໍຕາມ. ບາລາອາມກ່າວເຖິງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ ແລະ ປະນາມຄວາມໂງ່ ແລະ ຄວາມປອງຮ້າຍຂອງສັດຕູຂອງພວກເຂົາ. “ຜູ້ໃດອວຍພອນຊາດອິດສະຣາເອນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄຳອວຍພອນຄືນ ແລະ ຜູ້ໃດສາບແຊ່ງຊາດອິດສະຣາເອນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຖືກສາບແຊ່ງຕອບ.” (ຈົດເຊັນບັນຊີ 23:8, 10, 20–21 ດັດແປງຈາກສະບັບ TKJV, 23; 24:9). {GC 529.2}
ໃນເວລານັ້ນ, ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ; ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຍັງເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີອຳນາດໃດຂອງມະນຸດ ຫຼື ຊາຕານທີ່ຈະເອົາຊະນະພວກເຂົາໄດ້. ແຕ່ໃນທີ່ສຸດຄຳສາບແຊ່ງທີ່ບາລາອາມບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກ່າວຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນກໍໄດ້ຕົກໃສ່ພວກເຂົາ ຍ້ອນວ່າບາລາອາມສາມາດລໍ້ລວງຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ເຮັດບາບ. ເມື່ອລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍຖືກແຍກຈາກພຣະອົງ ແລະ ຖືກປະໄວ້ໃຫ້ສຳຜັດກັບອຳນາດການທຳລາຍຂອງຊາຕານ. {GC 529.3}
ຊາຕານຮູ້ດີວ່າ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດທີ່ເຂົ້າສະໜິດໃນພຣະຄຣິສ ກໍຍັງເຂັ້ມແຂງກວ່າຊາຕານ ແລະ ບັນດາທູດບໍລິວານຂອງມັນ. ຖ້າຊາຕານປາກົດຕົວຢ່າງເປີດເຜີຍມັນກໍຈະຖືກຕໍ່ຕ້ານ. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງພະຍາຍາມລໍ້ໃຫ້ທະຫານຂອງພຣະຄຣິສອອກຈາກທີ່ໝັ້ນອັນເຂັ້ມແຂງ, ໃນຂະນະທີ່ມັນດັກຊຸ້ມຢູ່ກັບກອງກຳລັງຂອງມັນ ພ້ອມທີ່ຈະທຳລາຍທຸກຄົນທີ່ລ່ວງລ້ຳເຂົ້າໄປໃນເຂດຂອງມັນ. ພວກເຮົາຈະປອດໄພໄດ້ ດ້ວຍການເພິ່ງພາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດທຸກຂໍ້ຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. {GC 530.1}
ບໍ່ມີໃຜປອດໄພໄດ້ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງວັນ ຫຼື ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ຖ້າຂາດການອະທິຖານ. ພວກເຮົາຄວນອ້ອນວອນຂໍສະຕິປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈພຣະຄຳຂອງພຣະອົງເປັນພິເສດ. ພຣະຄຳພີໄດ້ເປີດເຜີຍອຸບາຍຕ່າງໆຂອງຊາຕານ ແລະ ວິທີທີ່ຈະຕ້ານທານມັນໄດ້. ຊາຕານຊຳນານໃນການອ້າງພຣະຄຳພີ; ມັນຕີຄວາມໝາຍຂໍ້ພຣະຄຳ ໂດຍຫວັງວ່າຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສະດຸດລົ້ມ. ພວກເຮົາຄວນສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍຄວາມຖ່ອມໃຈ ໂດຍບໍ່ລືມວ່າພວກເຮົາຕ້ອງການເພິ່ງພາພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງລະວັງອຸບາຍຂອງຊາຕານຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ, ພວກເຮົາຄວນອະທິຖານດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງບໍ່ຢຸດບໍ່ເຊົາວ່າ: “ຂໍຢ່ານຳພວກຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໄປໃນການທົດລອງ.” (ມັດທາຍ 6:13 LCV). {GC 530.2}
ການຫ້າມບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນອ່ານພຣະຄຳພີ ແມ່ນນະໂຍບາຍກ່ອນສະພາວາຕິກັນທີສອງ. ປັດຈຸບັນ, ຄຣິສຕະຈັກກາໂຕລິກອະນຸຍາດໃຫ້ອ່ານພຣະຄຳພີໄດ້ ແຕ່ຍັງສະຫງວນສິດໃນການຕີຄວາມໝາຍຕາມປະເພນີຂອງຕົນ.↩